Wat gaat het snel.
Jeetje, het is nu 13 september 2022. Alweer drie maanden geleden kwam ik aan in Santiago de Compostela. Na het bezoekje aan het Pelgrims genootschap in het Batavia cafe aan de Prins Hendrikkade 85 te Amsterdam en waar de verhalen weer naar boven kwam, merkte ik dat de wil groter werd om weer te gaan. Maar dat was het niet, ik schrok onderweg naar huis dat het eigenlijk toch allemaal zo snel gaat.
Dagen zijn wat korter het begint wat vroeger donker te worden. Meestal na het werk doe ik nog een rondje biken. Maar nu merk ik dat het vroeger donker wordt en licht aan gaat op de bike.
Maar goed, zo was ik van de week nog even naar de Snoekjesgracht in Amsterdam gegaan. Wauw wat een pracht locatie. Meteen maar door de stad gefietst, blijft toch wel mijn stadje hoor. Lekker druk en levendig!
Gister nog een mooie omloop gemaakt rondom Ouderkerk aan de Amstel en Amstelveen. Meestal probeer ik te eindigen bij de sluis van het Nieuwe Meer. Altijd leuk die bootjes de stad in of juist de stad uit.
Ik blijf dat fietsen heerlijk vinden, je koppie leeg en je ziet altijd wel wat.
Toen ik terug in Nederland was, moest ik erg wennen aan de regelmaat. Ik wilde best graag weer op uit. Tuurlijk rij ik hier in Nederland mijn tochtjes, tuurlijk heb ik Maastricht Venlo gereden. Maar het idee blijft wel hangen om effies de grens over te gaan. Je weet wel, België Luxemburg of Duitsland.
Nou ja, in mei 2023 naar Rome en dat is denk ik geen verkeerde keuze. Ook ruim 2150 kilometers. Dwars door de Alpen met diverse cols van tussen de 1400 en 1500 hoogte meters. De boekjes van Reitsema Route zijn al binnen. Leuke illustratie is het en wederom een hele andere uitleg. Dus genoeg om te lezen en te genieten van de voorbereiding.
Tot snel weer.
