Het is 21 januari 2022, dag voor een speciale verjaardag.
Kreeg een telefoontje; ” vind je het leuk om mijn verjaardag te vieren op Texel ?” He, dat hoef je maar 1 keer te vragen. Tuurlijk vier ik je verjaardag mee op Texel. Hoe leuk is dat, wat een enorme uitnodiging zeg. Viel op vrije dagen van het werk dus, waarom niet ?
Sas van Harry had een leuke aanbieding gezien. Een huisje bij Landal Sluftervallei Cocksdorp op Texel. Huisje groot genoeg en ze vonden het leuk als ik zou komen.
Hoe toevallig had ik die maandag daarvoor gelezen dat het beginpunt van het pelgrimspad richting Santiago klaar was in Den hoorn. Het noordelijkste puntje van Noord-Holland. Dus kon ik in het bijzijn van vrienden, mijn eerste stempel halen. Hoe leuk is dat.
Maar eerst even naar de feestwinkel. Natuurlijk met de nodige verassingen richting Texel vertrokken (met de melodie “Happy Birthday to youuuuuuu” op de radio om te oefenen). Het had wel wat, in de avond de boot richting Texel, in de avond aangekomen en in het donker gelijk eerste tochtje gefietst naar de vuurtoren. Daarna heerlijk geborreld en gekletst.
Hieperdepieperdepiep….de avond ervoor en vroeg in de ochtend slingers opgehangen, de letters Happy Birthday opgehangen en als verrassing confetti kanonnen…ha ha wat een koelere zooi geeft dat, geweldig ! (Leeftijd verraden we niet hadden we afgesproken maar Hamilton is er ook bij).
Op naar Den Hoorn, voor de eerste stempel op mijn pelgrimspaspoort. Bijzonder was het wel, op de verjaardag van 1 van mijn beste vrienden. Op de fiets met Harry. En jawel, in Den Hoorn staat een kerkje, genaamd “Het witte kerkje”. Die afgelopen maandag hadden ze de laatste schelp in het pad gelegd en met daar onder (symbolisch) een euro. Dit om als men jaren later de schelp uitgraven ze zien dat we leven in de euro tijd. Er stond een dame voor de kerk. Ik was op zoek naar een kerkje waar het begin van het pelgrim pad liep, vertelde ik haar. Geheel nonchalant vertelde ze me (hoe grappig en hou d’r van) ach jongen, kunnen je kijken dit is het kerkje waar je naar opzoek bent. Ik vroeg haar meteen of ik een stempel kon krijgen van haar. Helaas was de stempel nog niet in de kerk. Volgens mij was ze totaal verrast dat ik er al stond om een stempel te halen voor in mijn pelgrimspaspoort (credencial). Volgens haar moest ik naar de slager gaan in de supermarkt hier vlakbij. Och prima toch, ga ik daar naar toe. Mogen we nog wel even rondkijken, vroeg ik. Jawel en ze deed het hek voor ons open en we hebben wat foto’s gemaakt en rondgekeken. Plots kwam ze terug. Ik heb even de sleutel van de kerk gehaald, dus kregen we een rondleiding. Tevens kwam ook nog de orgelist en deze begon op het orgel te spelen. Hoe leuk allemaal ! Na de interessante rondleiding hebben we afscheid genomen van de onwijs hartelijke vrouw en zijn we op weg gegaan naar de supermarkt met slagerij. Bleek vlak om de hoek te zijn.
In de supermarkt, aan de balie van de slagerij was er even paniek toen ik vroeg om de stempel. We hebben later er wel enorm om gelachen. De mensen waren gewoon zo verbaast dat al na 5 dagen iemand om die stempel begon te vragen. Maar goed, na half uur, geen stempel te vinden in de supermarkt. Je moet even op nr. 42 zijn. Daar woont de organisator van dit geheel en hij heeft zeker een stempel in huis. Tjee, nu moet ik bij iemand aan huis aanbellen voor die stempel. Maar Harry en Saskia werden ” Fries ” fanatiek en hup rijden naar dat huis. Jawel, er deed een statige meneer open. Vroeg naar de stempel en hij vertelde dat hij deze had. Nog in papier verwikkeld maar hij had de stempel wel. Nu komt het, hoe dan mensen zijn. Ik vroeg om een stempel in mijn pelgrimspaspoort. Jawel zei hij ik geef hem wel even. Saskia vloog achter hem aan om er een foto van te maken. Die lieve schat heeft de eerste stempel kunnen vast leggen. Ik had in mijn credencial mijn stempel en was blij als een klein kind. Hé dacht ik, keerde om naar de man en vroeg of hij ook nog een datum wilde vermelden onder de stempel. Dat hoort namelijk als bewijs dat het ook echt zo is. De man twijfelde, keek me aan en vroeg mij waarom. Ik ben inmiddels beetje ingeschoten in de materie van stempels tijdens mijn trip naar Santiago. Verstandig begon ik hem te vertellen dat ik er niets mee ga doen qua media, maar dat ik als bewijs deze datum wel nodig had. Ik stelde hem gerust om niet aan te merken dat ik de eerste ben op dit pelgrims punt van de tocht. Oké, zuchtte hij en zette de datum eronder. Nu was het voor mij compleet. Dankte de man enorm, wenste hem succes met dit prachtig gebaar en zijn inzet om het voor elkaar te krijgen dat dit het begin van het noordelijkste puntje van de provincie Noord-Holland is van het pelgrim pad naar Santiago (Wat een lange zin vol informatie ha ha).
Daar sta je dan, met mijn vrienden, met mijn eerste stempel, met een en hoop zenuwachtig gemaakte mensen op Texel op de verjaardag van Saskia….pffff, mooier kan toch niet.
Of toch wel, want we hebben vervolgens de tocht voortgezet langs het oostelijk deel van Texel en jawel, met heel veel respect kan ik vertellen dat Harry gewoon een rondje Texel heeft gereden! Super goed gedaan man. Wetende dat hij niet z’n liefhebber is van fietsen, vaak last van de rug krijgt op de fiets, niet te spreken over zadelpijn…zonder gemopper of enig wanklank rondje Texel gefietst. Topper ben je !
Terug in het huisje, de sauna opgestookt, borrel ingeschonken (weer een ander texelaartje geproefd ha ha) en klap op de vuurpijl kaasfondue (mijn favoriet). In de avond heerlijk nog een wandeling gemaakt en daarna onder de wol. Wat kan je toch vol van inspiratie in slaap vallen. De volgende ochtend een super wandeling langs het strand gemaakt, langs de vuurtoren van Texel en heerlijk chocomelk met slagroom te hebben genuttigd (buiten want corona regels gelden nog). Toen werd het tijd om terug te gaan naar huis.
Wat een weekend was dit zeg, supergezellig, onwijs genoten en enorm veel gelachen. En als je dan het filmpje terugkijkt, wat was het gezellig.
Let’s ride & Make miles
